Wakker maar toch ook niet

vies

Kruimel heeft het een week volgehouden, op eigen initiatief zijn tas inpakken, en nu is het weer als vanouds, mama doet het voor hem.

Nadat de wekker vanmorgen ging en ik een douche had genomen ben ik terug mijn bed in gedoken naast manlief en, de inmiddels wakker geworden en op mama’s warme plekje gekropen, Benjamin. Het kon immers, het is woensdag. Er hoeven geen overblijftrommels ingepakt te worden, geen gymtassen, zwemtassen en ik hoef zelfs niet aan het blokfluit met muziekboekje te denken, een half uurtje doezelen kan prima.
Wanneer na een half uur de wekker gaat merk ik dat ik toch in slaap gevallen was en hijs mij uit mijn bed, uiteraard staat aan de andere kant van de slaapkamerdeur Kruimel al aangekleed, uiteraard in precies hetzelfde als gisteren én de dag ervoor. Verandering van kleding brengt onrust. Ik wijs hem op zijn niet schone kleding en hij protesteert, ik had het aan moeten kondigen of klaar moeten leggen en zijn vuile kleding weghalen bedenk ik mij. Hem nu helpen met andere kleding uitzoeken en sommeren zich om te kleden brengt heibel, morgen maar weer besluit ik om de rust te bewaren. Ik wek wie er gewekt moet worden, en zet koffie!!

De kids druppelen beneden neer voor ontbijt en ik realiseer me dat ik appels moet schillen, het is fruitdag. Nou, als dat het enige is….

Kruimel roept dat zijn busje er is en bruut word ik gewekt, K*T, geen tas in gepakt. Ik pak een drinkpakje en een koekje en zeg hem dat hij het daar maar mee moet doen op een mopperende toon, en zo bijzonder dat hij is geeft hij aan dat dat oké is en loopt relax naar het busje, geen heibel.

En terwijl ik dit typ bedenk ik mij dat het mij is ontschoten hem zijn medicatie te geven, gauw school bellen en nog een sloot koffie pakken, véél koffie!  Wish me luck today!

Be Sociable, Share!

(682 x gelezen)

Deze Blog is geplaatst op woensdag, 19 februari 2014 om 17:25 en is opgeslagen in algemeen, gezin.